Wołyńskie oraz naddnieprskie przestrzenie wzruszeń i pamięci Włodzimierza Wysockiego (1846-1894)

Mała monografia twórczości Włodzimierza Wysockiego, zapomnianego poety epoki pozytywizmu, ukazuje się w dobrym momencie, teraz kiedy występuje pilna potrzeba właściwego rozeznania relacji polsko-ukraińskich i sięgnięcia do pozytywnych, a mało znanych tradycji tych relacji. Wysocki w ujęciu Marka Nalepy – zwłaszcza od strony historii idei i zagadnień imagologicznych – jawi się jako pisarz niezmiernie interesujący, znamienny, szlachetny, a zarazem jako postać tragiczna, bo starając się w duchu ideałów pozytywistycznych, na miarę swojego „niewysokiego” talentu literackiego, angażować w pracę organiczną, przekształcać trudne i złożone stosunki społeczne swojego czasu i miejsca, zaznaje często poczucia osamotnienia, niezrozumienia i niespełnienia.
Z recenzji
prof. dr. hab. Macieja Glogera

Spis treści:
Uwagi wprowadzające
Ukraina – „krasawica hoża”, „ziemia dum Bojana”
„Szanowne szczątki naszych borów”
Z teki Zenona Przesmyckiego
„Jasne wody Słowiańszczyzny”
Księgi parodii i pastiszu
a. Prawdziwy koniec ziemiaństwa wołyńskiego i domniemany „szkoły ukraińskiej”
b. Romantyczny wywar
Plwocina, łza, pot, czyli szlachta, chłopi i pozytywiści w romantycznej quasi-balladzie
Domowe ptaki zemsty
Piękna, naiwna, wierna… Ukraina
Stepy i „pociąg zadyszany”. Kresowy Mohikanin
„Czyż ujrzę ten mój kraj kochany?”
W tyglu ideologicznych – możliwych – inspiracji i zapożyczeń
„Symptomat chorobliwej duszy” – typus melancholicus
Nota redakcyjna
Spis ilustracji
Bibliografia
Biogram Włodzimierza Wysockiego