Z historii szkolnictwa pedagogicznego w Polsce. Kształcenie nauczycieli rysunku, wychowania plastycznego, plastyki na potrzeby szkolnictwa podstawowego w latach 1944–1989

Generalnie oceniam pracę bardzo wysoko, bo jest to w istocie rzeczy ważny przyczynek do historii szkolnictwa pedagogicznego w Polsce. Autorka, w oparciu o bardzo skrupulatnie zebrane materiały źródłowe i liczne opracowania, niezwykle wnikliwie uszczegółowiła naszą wiedzę na temat zmieniających się struktur, treści i form kształcenia tej grupy nauczycieli szkół podstawowych (powszechnych), którzy byli profesjonalnie przygotowani do nauki rysunku, a potem wychowania plastycznego lub plastyki, bo pod takimi nazwami realizowano (obok śpiewu i wychowania muzycznego) ten ważny fragment wychowania estetycznego, jaki upowszechnić miał model nowoczesnej szkoły ogólnokształcącej w Polsce, tak w okresie międzywojennym, jak i w latach po drugiej wojnie światowej aż do dziś.

Z rec. prof. zw. dra hab. Karola Poznańskiego